Roemenië

Zalige paasvakantie achter de rug.

Vorige zaterdag zijn we naar ene gigantisch folkdansfestival in Budapest geweest en vanaf daar door gegaan naar Roemenië. Ik ben samen met Andris zondag ochtend vertrokken en de rest was maandag na gekomen. We hebben dan de trein genomen dat een verlaten dorp vlak voor de grens van Roemenië, zo’n 360 kilometer van pécs. We hebben daar een dikke vier uur over gedaan. Dan zijn we met twee beginnen liften om over de grens te geraken. Dat zijn daar echt super strenge controles, ge moet uwe pas afgeven en als ge pech hebt heel uw auto uitladen.

Toen we aan het liften waren hebben we nog last gehad van de politie omdat we langs een snelweg stonden. Chance dat Andris zich echt uit alles kan uitpraten, vooral in het Hongaars . Na vijf minuten konden we al met iemand mee die rechtstreeks naar Cluj reed (nog is 200 kilometer verder). Ne zalige kerel, die al veel van de wereld gezien had. Hij kon zelfs een beetje Nederlands. Hij had wel op politiek vlak nogal extreme ideeën, maar dat konden we er wel bijnemen.

Na twee uur verder gereisd te hebben in de tijd (door het zomeruur en de tijdzone) en een nacht te hebben overgeslagen omdat het festival zo leuk was, was het bangelijk om bij Andris thuis te komen. Natuurlijk was ik uitgehongerd en zijn mama had zijn lievelingseten gemaakt, lever. Ik denk dat het goed was dat ik zoveel honger had. Het was een vreemde sensatie om na 2 maanden binnen te komen in een huis. Ik was al bijna vergeten hoe dat voelt, want die dormitory dat is verre van een huis, meer een vatsig kruipkot.

Twee nachten heb ik daar geslapen en ik werd rot verwend door de bomma en de mama. Dan erna met de trein naar Sighisoara waar de neef van Andris ons kon rondleiden. Dat was een van de mooiste steden die ik ooit gezien heb. Daar ook mijn eerste confrontatie met kleintjes van 4 of 5 jaar die rond u benen komen hangen en vragen voor geld. Dat is echt hard om u verstand op nul te zetten en in die hun ogen kijken en dan nee zeggen. Het verschil tussen arm en rijk is enorm, zelfs bij de zigeuners. Ge hebt er die in van die gipsy kastelen leven en andere die in houten hutjes wonen.

Onze volgende bestemming was Brasov. Het was vrij teleurstellend, waarschijnlijk ook door een overdosis citytrip en kerkbezoeken. We hebben dan ook besloten om diezelfde dag nog naar Sibiu te vertekken en daar wat natuur en dorpjes te doen. Onze laatste bestemming was Deva, de stad met al die straathonden. Daar hebben we dan nog een kasteel bezocht en rond de middag terug naar Pécs vertrokken. Terug de trein tot de grens genomen en in drie ploegen gelift. Wij zijn drie keer van auto moeten veranderen en waren uiteindelijk na 8 uur reizen weer in Pécs. De laatste groep had minder geluk en zat vast aan de grens omdat niemand hen wilde meenemen. Ze hebben dan maar naar de paas nachtmis geweest en wat geslapen in de Mc Donalds en de eerste bus naar Pécs genomen.

Dolle avonturen en dolle ervaringen, het was een bangelijke reis.

Szervusz

Wat een luxeleven hier.

Maart was een goei maand. We hebben veel uitstapjes georganiseerd en ik begin mij hier goed op mijn gemak te voelen. Ik ben verhuisd dan naar het tweede verdiep en mijne nieuwe roommate is een Turkse. Ebru is haar naam en we komen super goed overeen. Ze is een machtige kokkin en ik vind regelmatig schoteltje op mijn bureau met wat lekkers .

Ambra (de Italiaanse)  en Andris (den Roemeen) zijn hier mijn beste maatjes. Ik kan mij op deze momenten echt moeilijk inbeelden dat er ne moment gaat komen dat we 1000 kilometers van elkaar gaan wonen.

Hier wat foto’s die eigenlijk weinig uitleg nodig hebben .

Eerst van een zalig rock and roll feestje, van een uitstapje naar Orfu (een dorpje niet zo ver van Pécs), wat gitaar gespeel in den dormitory, gigantische zondagsmarkt en dan nog van een picknick in het groene gedeelte van pécs.

Veel kijk plezier

1 maand, 1 maart

Voila se, hier zit ik nu al een maand. Het leven gaat hier voort met zijn goede tijden en zijn tijden van-ik-mis-mijn-leven-van-België.

De dagen geraken hier vlot gevuld. Ondertussen heb ik een paar hele goede vrienden bij wie ik terecht kan om te slapen als hier feestjes zijn en ook om samen mee weg te gaan. In het begin is het wat zoeken naar mensen die dezelfde interesses hebben als u, maar nu ik die gevonden heb, gaan we regelmatig naar optredens en feestjes met goede muziek (zoals rock and roll of dancehall feestjes).

Maar ik heb geen zin om mijne kalender van de voorbije twee weken uit te schrijven en ik ga mij beperken tot de zaken waar ikzelf onder de indruk was.

Vorige week hadden een paar mentoren een ‘historical city center tour’ georganiseerd. Maar Ik had mij over slapen en was er niet geraakt. Andris (de Roemeen) en ik besloten donderdag om voor ons eigen er dan ene te organiseren. We zijn onder andere de kathedraal (5min wandelen van de dormitory) gaan bezoeken. We besloten bij wijze van uitdaging om elke hoek te zien inclusief de toren. We probeerden elke deur om een gang te vinden met een trap. Uiteindelijk vonden we achterin de persoonlijke ruimte van de werkman een kleine deur. Je vindt wat verder foto’s van het uitzicht (door de spanning ben ik vergeten foto’s van binnenin te trekken). Toen we terug beneden kwamen, werden we natuurlijk betrapt door de werkman die de ‘bewaker’ er wilde bijhalen. Chance had ik ervoor een kaarsje aangestoken en hebben we geen boete gekregen. Dat kwam waarschijnlijk ook omdat we ons verstopten en zijn gaan lopen.

In het weekend twee uitstapjes gemaakt. Zaterdag zijn we met de meisjes naar Siklos en Harkany geweest. In Siklos staat een kasteel dat we wilden bezoek, maar dat bleek uiteindelijk gesloten te zijn voor een jaar. In Harkany zijn we gaan zwemmen in een thermisch bad dat bekend staat om water met enorm veel zwavel. Iedereen stonk dus.

Zondag zijn we naar Villany geweest met een iets grotere groep. Dat is een streek dat bekend staat om zijn goede wijn. Het was Ambra haar verjaardag en dus ook de perfecte gelegenheid om wijn te gaan proeven. We zijn in drie verschillende wijnkelders geweest en we konden meestal vijf wijnen proeven. Tegen de avond was het dus vrij plezant. Ik dacht ook dat dit de perfecte gelegenheid was om wat souvenirs voor thuis te kopen, maar er was maar 1 boer die zijn wijn in glazen flessen verkocht. De rest kon je per liter in een plastieke fles kopen meestal voor 500 forinten (+- 2€). En dan heb je echt goede wijn! ‘s avonds met de gekochte wijn en twee gitaren verder gevierd voor Ambra. Het was echt plezant!

Ik had me samen met Ambra en Anina ingeschreven voor een cursus Hongaarse Volksdans. Gisteren was de eerste les en we werden al heel raar bekeken. Om een lang verhaal kort te maken; Anina wist nog niet zeker of ze wel wou en vroeg of ze gewoon mocht kijken de eerste les. Het antwoord was echter: neen, dat zijn de regels. Dat is zo typisch Hongaars, die bureaucratie en nooit, maar dan ook nooit afwijken van ‘de regels’, want die zijn heilig. Uiteindelijk is ze gewoon kwaad weg gegaan en Ambra en ik hebben ons nog geamuseerd.

gipsies

De gipsies (= romazigeuners) zijn hier de vijand. Een van de eerste dingen die iemand tegen mij zei hier was: pas op voor de gipsies, want die hebben messen. En het is ook zo. De Hongaren zelf zeggen dat er zeker elke dag iemand gestoken wordt door een gipsy. Er zijn plaatsen waar je dus niet moet komen.

Onlangs heb ik vriendjes gemaakt met een Roemeen die hier op erasmus is. Ik kan het er wel goed mee vinden. Lange discussies voeren tot in de vroege uurtjes met home made palinka. Hij is gewend om samen te leven met zigeuners en vindt die cultuur heel waardevol. Hij kan ook de traditionele en de zigeuner dansen. Graaf om te zien!

Samen zijn we met hem naar een ‘danshuis’ geweest waar je die dansen kan leren in de ene zaal en dan kan doen in de andere zaal allemaal onder begleiding van live muziek. Eigenlijk zowat een boombal principe, maar dan veel plezanter.

Hier is een film van een traditionele Hongaarse dans die we gezien hebben in Mohacs.

http://www.dailymotion.com/video/xcagnt_trad-dans-in-mohacs_people

Zo ging het er aan toe in het ‘danhuis’

http://www.dailymotion.com/video/xcagpk_danshuis_people

Toen was Andris, De Roemeen, de mannendans aan het doen. Ze staan met hun gezicht naar de muzikanten uit respect om dat ze voor hun spelen. De mannen dansen om de beurt in competitie eigenlijk om meisjes voor zicht te winnen.

http://www.dailymotion.com/video/xcagqu_andris-en-de-mannendans_people

Hier dansen twee mannen en de meisjes zijn van alles aan het roepen (positieve, maar ook negatieve dingen over de mannen)

http://www.dailymotion.com/video/xcags0_twee-mannen_people

Het was leuk geweest om die gipsycultuur is van de andere kant te zien.

Hier nog wat foto’s

carnaval

Carnaval

Vanaf nu het is carnaval het leukste feest om  te vieren!

Het begon allemaal zondag, toen ben ik naar Mohacs geweest om de traditionele versie te vieren. Het begint daar allemaal met de stoet van de Busos, mannen verkleed in witte pels met een eng masker. Er lopen er zo honderden in een stoet en ze zeggen als je er een aanraakt dat je dan een gelukkig leven krijgt. De meesten van die Busos waren ladderzat en de vrouwen die ze wilden aanraken ook, dus je kan al inbeelden hoe het er aan toeging. Hier vind je een filmpje van de stoet. http://www.dailymotion.com/video/xcaf5r_bus%C3%B3s_people.

Busojaras draait allemaal om het wegjagen van de winter. Na de stoet werd een doodskist met een ingebeelde winter erin in de Donau gelaten door de Busos. Alles verloopt met duizenden toeschouwers op heel traditionele wijze. Nadat de kist gezonken was, wachtte er nog één opdracht. Een pop gemaakt van stro, dat ook een voorstelling was van de winter, werd verbrand. Enkele muzikanten begonnen gipsy muziek te spelen en dan als laatste stap moesten we dansen rond het vuur. Onze missie om de winter weg te jagen was geslaagd! De sneeuw is hier aan het smelten en ze verachten voor volgende week al 10 graden!! En hier wat foto’s

Natuurlijk was het noodzakelijk om hier in het hostel carnaval te vieren. Er was een carnaval feestje in de club. (Ik slaap op het eerste verdiep en op het gelijkvloers is een club waar er ongeveer drie feestjes per week zijn. Het moet hetzelfde zijn als boven de pavlov wonen, zelf met oordoppen hoort ge alles). Als ge verkleed waart dan mocht je gratis binnen. Nu verkleed kleren is niet het eerste wat je meeneemt van thuis als je 20 kilo mee op het vliegtuig moogt nemen. De jongens hadden het geniaal idee om gewoon hun lakens van hun bed te nemen en zich allemaal te verkleden in Ceasar ofzoiets.  Hier wat foto’s. Ik heb me geamuseerd!

Zoals het dan gaat

Nu dat de bende die om een of andere reden houdt van roepen, iedereen wakker maakt als ze zat terug komen, het brandalarm minstens drie keer per dag laten afgaan omdat ze in hun kamer roken,… nu dat die naar Sarajevo zijn, is het hier toch iets rustiger.

De tijd gaat hier wel vliegens vlug voorbij. Ik zelf niet geloven dat ik hier al twee weken zit. Vandaag heb ik de eerste keer de was gedaan. De grootste uitdaging was om de machines in dit giga-gebouw te vinden dat toch een dik half uur geknoei heeft gekost. Dan was ik vergeten dat tijdens mijn zoektocht de patatten nog opstonden.

Volgende maandag heb ik eindelijk mijn eerste les. Het organiseren van de lessen gaat hier bijzonder moeizaam. Nog niet alle applications waren binnen en dan blijven ze die lessen maar uitstellen. Dat is zo een andere mentaliteit in België, daar moet je maar zien dat je er bent en maakt het niets uit als een student zich heeft vergeten in te schrijven. Ik ga hier vier vakken volgen, maar waar en wanneer blijft nog een raadsel. De meeste faculteiten zijn hier al twee weken bezig. Ambra weet zelfs nog niet welke vakken ze gaat volgen. Zo verslijten we samen wel wat tijd aan het uithangen van de typische toerist. Gisteren wilden we een paar musea bezoeken. Er was er maar één open omdat ze de rest nog aan het renoveren zijn omdat Pécs de culturele hoofdstad is van Europa. Dat jaar begint volgens de Hongaren pas in maart ofzo, als het beter weer wordt.

Het is hier trouwens al twee weken non-stop aan het sneeuwen. Ze verwachten nog sneeuw voor heel februari. Het goeie nieuws is dat het niet vriest overdag en dat de 20 graden hier blijkbaar snel zullen zijn. Hier wat foto’s  van het besneeuwde Pécs, het museum van de 4^de eeuw, Lorena die vanaf nu lampen schildert op aanvraag, het dopen van onze nieuwe fiets, de integratie in de Turkse klan, de groentenmarkt en mezelf al ‘brol-etend’. U mag zelf de juiste combinaties zoeken.

wie zijn ‘we’

Het is moeilijk om interessante mensen te leren kennen in dit hostel die in meer geïnteresseerd zijn dan in zuipen en meisjes/jongens versieren.
Vrijdag was er een welkomsfeestje voor de eramusstudenten
Hier zijn wat sfeer foto’s

Je kon al snel een heel duidelijk onderscheid maken tussen de sletten en de niet-sletten. Je moet proberen te weten te komen wie je kan vertrouwen en wie niet. Ik heb geluk dat Lorena mij hierin wat advies kan geven omdat ze hier het eerste semester ook was en de kneepjes van het vak kent. Via deze link kan je een filmje van ons zien http://www.dailymotion.com/video/xc5jpz_roommate_people.

Ambra, een Italiaans meisje, daar kan ik het heel goed mee vinden. We zitten echt op dezelfde golflengte en volgen dezelfde gedachtegang. We hebben vandaag samen een fiets gekocht en zijn van plan om hier een paar trips mee te doen. We willen naar budapest fietsen in drie dagen en we willen, als het warmer is, rond het Balaton meer fietsen in vier dagen (+-200km). Binnenkort gaat ze over en weer naar Italië en zal wat kampeer gerief meenemen.

Marjo en Amnina zijn twee Finse meisjes waar ik ook al veel tijd mee heb doorgebracht. Marjo is een blonde naïeve die alles en iedereen leuk en grappig vindt en Amnina is een speciale en gesloten kunstenares.

Donderdag zijn de jongens van de dormitory van plan om naar Sarajevo te gaan. Ze zouden blijven tot zondag en vroegen of ik meeging. Ik wil heel graag gaan, maar we zouden met 40 zijn en ik durf er voor te wedden dat het weer een drinkfestijn gaat zijn. Langs de andere kant zou het een gemiste kans zijn. Iemand die mij raad kan geven?

zaterdag had Hüseyin een uitstap georganiseerd naar Villány. Een dorp dat bekend staat om zijn wijn. We zouden dit uitstapje ook maken met de hele erasmus bende, maar ze zeiden dat het dan gewoon binge-drinken was. Daarom leek het interessant om met een kleinere groep te gaan. Maar omdat het zo hard had gesneeuwd zijn we, uiteindelijk op ons eigen zonder de Turken, naar Szigetvar geweest.
Daar was een bekend thermisch bad. Zo buiten zwemmen in bijna 50 graden terwijl het aan het sneeuwen is, dat is toch een heel speciale ervaring. Ik voeg wat foto’s bij.

De beelden spreken voor zichzelf.
Erna zijn we iets gaan eten in een restaurantje. Het Hongaars eten is echt om te kotsen. Je kan hier amper iets vinden dat niet goulash of gefrituurd is of gene kilo zout bevat. Het valt dan ook op dat obesitas een probleem is in Hongarije.
Ik probeer zoveel mogelijk te koken met mensen in het hostel. Vooral de Italianen, die kunnen dat het beste!!!

wat meer over het leven hier op aanvraag

fim kamer

Hier bijgevoegd vind je een filmpje van mijn kamer en de hostel. Verschrikkelijk klein, maar ik heb mij toch voorgenomen om daar de hele periode te blijven omdat het hier heel plezant is. Ge vindt hier overal gezelschap en ge verveeld u niet. Ik heb zoveel chance met mijn roommate, Lorena. Ze woont in het Noorden van Spanje en ik heb heel weinig last van haar!
In de andere kamer liggen twee Fransen. Dus wat het integreren betreft hoor ik al bij de Spaan-Frans-Italiaanse groep .

Ik moet wel toegeven dat ik gisterenavond heel de avond op de kamer heb gezeten met de Turkse klan. Eén van die Turken, Hüseyin, was hier het eerste semester ook al en organiseert uitstapjes voor de nieuwe Turken en vraagt ons ook mee!

dag 2

Gisterenavond heb ik de regels van dit huis geleerd. De fransen, de Spanjaarden en de Italianen regeren het hier. Dan hebt ge de Turken en de Amerikanen die alleen omgaan met hun eigen nationaliteit en de verlegen Chinezen die niets zeggen. Natuurlijk is er nog een restcategorie voor kleine landen zoals België en Nederland die echt moeten integreren in een groep naar keuze .
De dormitory is klein. Ik heb me voorgenomen om te proberen om een maand te blijven. Ondertussen is David al mee aan het zoeken naar een appartement.